Czosnek

Czosnek – Allium sativum L.  jest warzywem cebulowym. W stanie dzikim występuje jako gatunek endemiczny w południowej Turkmenii, w górach Pamirach i Tien Szan. W uprawie był znany już w starożytnym Egipcie, Palestynie, Grecji i Rzymie.

Czosnek jest byliną, ale o słabo rozwiniętym systemie korzeniowym. Częścią jadalną tego warzywa jest cebula złożona nazywana główką. Łodyga właściwa jest silnie skrócona i zdrewniała. Z górnej jej części wyrastają liście, a z dolnej korzenie przybyszowe. Niektóre typy czosnku wytwarzają pędy kwiatostanowe. Dojrzały czosnek, jeśli zbyt długo pozostaje w gruncie wytwarza nowe korzenie, które wciągają cebulę do głębokości około 5 cm.

Czosnek zawiera liczne substancje lotne tzw. olejki czosnkowe, w których znajduje się m.in. allicyna i allistatyna. Mają  one silne działanie bakteriobójcze.

Czosnek jest warzywem wytrzymałym na niskie temperatury. Jest rośliną dnia długiego i o dużych wymaganiach wodnych. Ma także bardzo wysokie wymagania glebowe. Potrzebuje gleb żyznych, o wysokiej zawartości próchnicy, nawodnionych ale nie podmokłych. Roślina korzystnie reaguje na nawożenie obornikiem. W przypadku gdy czosnek ma być sadzony w jesieni stosuje się obornik pod przedplon, a przy sadzeniu na wiosnę można zastosować obornik w jesieni, w roku poprzedzającym sadzenie czosnku. Uprawa roli musi być staranna i głęboka. Czosnek rozmnaża się wegetatywnie, za pomocą ząbków i małych cebulek powietrznych. Przy sadzeniu czosnku odległości rzędów powinny wynosić od 30 do 40 cm, a w rzędach sadzi się co 6-10 cm. Celem uzyskania lepszych plonów u czosnku wytwarzającego kwiatostany zalecane jest usuwanie pędów kwiatostanowych zaraz po ich ukazaniu się. Typy czosnku wytwarzającego kwiatostany należy zbierać gdy liście zaczynają zasychać, natomiast nie wytwarzającego pędów kwiatostanowych, kiedy około połowa roślin ma załamany szczypior. Właściwy termin zbioru w dużym stopniu decyduje o jakości czosnku.

rolnicy.com