Marchew

Marchew – Daucus  carota L. w stanie dzikim rośnie w Europie i Azji. Uprawiana była już w czasach starożytnych w Azji – typ azjatycki o liściach omszonych i korzeniach różowych lub fioletowych, a od XIII wieku w Europie. W Holandii wyhodowano marchew o zabarwieniu pomarańczowym, która wyparła z uprawy marchew fioletową.

Korzeń spichrzowy marchwi zależnie od odmiany może być owalny, wrzecionowaty, cylindryczny lub kolisty. Z dolnej części korzenia powstałej z korzenia palowego, wyrastają 4 rzędy korzeni bocznych. Górna, znacznie krótsza część, powstała z części podliścieniowej stanowi tzw. ramiona, zaś z części nadliścieniowej  głowę. Skóra korzenia spichrzowego jest na ogół gładka. Na przekroju korzenia wyróżnia się walec osiowy, zwany rdzeniem i korę umieszczoną po jego zewnętrznej stronie. Intensywność zabarwienia korzenia jest zależna od zawartości karotenu. Z górnej, łodygowej części korzenia wyrasta w pierwszym roku uprawy rozeta liści, a w drugim rozgałęzione pędy z kwiatami.

Najcenniejszym składnikiem marchwi jest karoten (prowitamina A), który w żadnym innym warzywie nie występuje w tak dużej ilości. Ponadto marchew zawiera dużo cukrów, przy czym większość z nich to cukry złożone.

rolnicy.com