Seler korzeniowy

Seler korzeniowy – Apium graveolens L. var. rapaceum  (Mill.) DC    pochodzi od dziko rosnącego w Europie, Północnej Afryce, Azji Zachodniej selera błotnego. W czasach starożytnych seler stosowany był jako roślina ozdobna i lecznicza. Seler korzeniowy jest uprawiany dopiero od XVIII wieku.

Podobnie jak inne warzywa korzeniowe seler jest rośliną dwuletnią. W pierwszym roku uprawy tworzy korzeń spichrzowy z rozetą liści i grubymi korzeniami bocznymi, a w drugim roku z korzenia spichrzowego wyrasta najpierw rozeta liści, a następnie rozgałęziony pęd kwiatostanowy.

Korzeń spichrzowy selera zawiera duże ilości soli mineralnych: potasu, wapnia, sodu, magnezu,  fosforu i żelaza i niewiele witamin z grupy B i witaminy C. W blaszkach i ogonkach liściowych tego warzywa znajduje się więcej soli mineralnych i witamin niż w korzeniu. We wszystkich częściach selera znajduje się olejek eteryczny pobudzający apetyt, trawienie i czynność nerek.

rolnicy.com